laos naar phnom pen

de boarder vanaf don det naar cambodja was verschrikkelijk. het begin van de reis ging redelijk optijd om 8 uur de boot op, maar daarna kwamen we op het punt aan om onze visa te regelen. ze zeiden dat we hier 20 minuten zouden stoppen wat uit eindelijk ruim een uur duurde. daarna moesten we lopen naar het bus station vanaf waar we met een minivan naar de boarder gingen. de reis was vrij vlot in 20 min. waren we er. bij de boarder moest je de minivan weer uit en lopend naar cambodja, de busjes mogen niet in elkaars landen komen. hier was het wachten echt verschrikkelijk ze zeiden dat we 20 min zouden stoppen, wat telkens weer verlengd werd met 20 min als je het ging vragen. uit eindelijk hebben we hier ruim 2 uur! op een bus gewacht die vanaf pakse moest komen. daarna vervolgede onze reis naar phnom pen met veel stoppen onderweg. uit eindelijk waren we drie uur te laat aangekomen in phnom pen ik geloof pas tegen half tien s'avonds.


ik hoefde gelukkig niet naar een guesthouse te zoeken, ik zou in phnom pen mark ontmoeten. een oude school vriend van rob. hij was in de ochtend aangekomen en had het guesthouse uitgekozen. 2 andere mensen die ik in de bus had ontmoet waren mee gegaan naar het zelfde guesthouse. we zijn nog een hapje wezen eten aangezien we ook geen lunch hebben genutigd tijdens de lange reis en daarna gaan slapen om de volgende dag naar de s-21 museum en de killingfields te gaan.


we waren met een tuk tuk gegaan voor 15 dollar die ons naar beide plaatsen reed en ook op ons bleef wachten. we hadden tijdens de lunch ook nog naar een ander restaurant gevraagd voor locals omdat de restaurants om s-21 duur waren. helaas heeft hij ons pas afgezet bij een restaurant voor de kiling fields.

het museum was intressant om te zien maar in het laatste gebouw vond ik het wel wat eentonig worden. in alle gebouwen en in veel kamers waren foto's van de slachtoffers en je kon op tekeningen en volgends mij ook op foto's zien hoe brut het er hier aan toe is gegaan zo'n 30 jaar geleden.


de killing fields waren ook erg indruk wekkend. er waren gebouwen weg gehaald omdat de mensen alles gebruikte om hun huis van te bouwen. je kon met een audio speler rond lopen en zo het hele verhaal over het verleden horen. ook waren er verhalen van mensen zelf die je kon beluisteren van iemand die een moord zag, iemand die verplicht werd om te moorden, en iemand die gedekt werd door een ouder persoon maar dit pas later in zag, ook een persoon die met 5 dollar door zijn moeder naar amerika is gestuurd en later pas in zag dat de moeder het deed om hem te beschermen. ik vond de verhalen erg indruk wekkend en pshygologisch kan iedereen er wel iets op zich zelf uit halen.


bij de killingfields kon je nog de putten zien waar ze de mensen in doden en in gooiden, schedels en botten, de boom waar ze zelfs baby's op een brute wijze vermoorden door ze tegen de boom aan te slaan! en een groot meer waar ook nog beenderen in bevinden. aan de boom van de kinderen en bij schommige huisjes die om de putten heen waren gebouwd gingen allemaal armbandjes, ook ik heb hier een armbandje achter gelaten.


de dag was aardig gevult met deze 2 bezichtigingen en we waren erg moe omdat het een redelijke indruk op je heeft. de rest van de dag rustig aan gedaan en s'avonds met daniele afgesproken om een hapje te gaan eten. daniele is 1 van de personen die ik in de bus had leren kennen maar hij was al bij de killing fields geweest.

de volgende dag zijn mark en ik verder gereisd naar kep

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer