ubud

Nog even over Kuta: er zijn vrijwel geen voetpaden. Wees niet bang en loop gewoon goed aan de zijkant. Als het donker is had ik mezelf wel veiliger gevoelt met een zaklamp. Dan had het overige verkeer mij ook op kunnen merken.  Wees niet bang om over te steken. Steek gewoon je hand op in een stop teken en steek over. Je zult zien ze stoppen voor je! Zelf hield i kook in gedachten dat het overige verkeer ook niemand aan wil rijden.

Op dit moment verblijf ik in Ubud. Wat mij na Denpasar gezien te hebben goed bevalt. In Denpasar waren geen toeristen te bekennen. Daardoor zwaaide de schoolkinderen die langs kwamen wel naar mij. Maar dat was het enige cadeautje wat Denpasar voor mij had. Het is erg duur om van Denpasar naar een andere plaats te gaan omdat er nauwelijks toeristen komen. De beste prijs die ik naar Ubud kreeg was 70.000 (1uur) terwijl ik voor 10.000 van Kuta naar Denpasar was (half uur). Ik zelf raad Denpasar dus af.

Bij aankomst in Ubud voelde ik mezelf al meteen thuis. Dat terwijl ik zelfs aan de rand van de stad ben afgezet. Het was op een parkeerplaats bij een grote supermarket. Daar stonden homestay drivers hun service aan te bieden. Ook zag Ik meer dan genoeg andere toeristen. Dat gaf mij een veilig gevoel.

Een kamer zoeken ging mij vlot gelukkig vlot af. Ik ben eerst rond gaan vraen voor een kamer voor 50.000 die is er voor z over ik weet echter maar 1 te vinden in heel Ubud. Je moet er dan wel voor door een smal pad durven te lopen waar s’avonds blaffende honden zijn.

Eerst had ik nog verder gekeken voor 50.000 maar de mensen zeggen hier meteen dat je er geen onder de 100. Kunt vinden. Ze gingen zelfs onderling elkaar waarschuwen dat ze mij niet meer moisten aanspreken. Uit eindelijk ben ik zelf een pad in gelopen nadat ik met 2 personen mee ben geweest om te kijken voor een kamer. Ik heb besloten om zelf te gaan zoeken omdat de 1ste had mij 3 kamers laten zien. 1 van 50.000 1 van 100 en van 150. Bij de eerste 2 vroeg hij meteen om de andere ook nog te bekijken wat ik wel kan begrijpen. Echter bleef hij bij de laatste (duurste!) lang wachten en ging zelfs op de trap van de ingang zitten dat ik die maar moest nemen. Ik heb meteen me backpack gepakt en ben aangelopen. Ik was bang dat hij me zelfs niet meer terug wou brengen naar de plaats waar die mij vandaan heft gehaalt maar gelukkig heft hij dat nog wel gedaan. Daarna ben ik nog met 1 andere mee gegaan. We hadden van te voren 80.000 afgesproken maar toen ik uit eindelijk de kamer had bekeken zei die dat het gewoon 100 was. Weer meteen me back gepakt en aangelopen. Ik ben hem nog enkele keren tegen gekomen en toen durfde hij zelfs nog te vragen of ik de kamer wilde nemen.

De eerste nacht was erg wennen voor mij van een goed luxe hotel naar een homestay met de angst voor dieren. Ik heb de kamer dubbel gechecked voor dat ik ging slapen of er geen salamanders waren binnen gekomen. Daarna heb ik de deuren gesloten gehouden. De salamanders komen s’nachts tot leven.  Ik heb met licht aan geslapen. Ook is er s’nachts veel geluid van muziek, tv van de homestay ect.nu ik de 2de nachtin ga ben ik gelukkig wel wat gewend geraakt. Zo heb i kook buiten gezeten onder het dak met de salamanders.  Ook heb ik nu na 1 x de kamer checken een veilig gevoel.

Vanaf het monkey forest gezien verblijf ik aan de andere kant van Ubud. De volgende dag begon ik met een bezoek aan het monkey forest. Wat zeker een bezoekje waard is! De apen lopen hier vrij door het bos, ook zijn er veel baby aapjes. Als je geen eten bij je hebt vallen ze je ook vrijwel niet lastig. Ik heb maar 1 x gehad dat een aapje op mij klom. Als je dan gewoon weg loopt gaan ze weer van je af. Het park heft ook een temple en een rivier die door het bos heen loopt.

Na het monkey forest gezien te hebben besloot i keens te gaan kijken wat er bij de andere ingang te doen was. Ineens ging ere en wereld voor mij open. Het was een lange straat met allemaal winkeltjes en restaurants. Uit eindelijk kwam ik op het kruispunt bij de tourist centre uit. Het was op een kruisputn. Aan dat kruispunt zijn brede en lange straten. Ik ben zelf links af gegaan. Daar heb ik de ele straat uitgelopen tot het einde. Het leek als of de winkeltjes ophielden aan beide kanten van de weg was alleen nog maar muur. Toen kwam i keen Koppel tegen die voor mij wat foto’s hebben gemaakt. Gevraagd wat er daar nog te zien was. Ik moest bij een bordje van een massage salon rechts af dan zou ik uitkomen bij een 2km lang pad door rijstvelden heen met op het eind een restaurant.

Het was een mooie plek in de midden in de natuur. De toeristen die er waren kwamen uit overige streken van Bali. Ik heb er geen toeristen uit andere landen gezien. Er gaan veel locals hardlopen. Ik heb er en local ontmoet. Hij vertelde date r een heilig water temple vlak bij deze lokatie is. Als je jezelf hier in zou wassen zou alle negatieve energie van je af vallen. We moisten alleen het pad af, door de rijstvelden heen en een rivier oversteken. Toen we richting het pad door de rijstvelden liepen kwam hij er achter dat het vrijdag was ‘bad spirit day’. Het was geen geode dag om te gaan en we spraken af om de volgende dag te gaan. Die dag was perfect!  Omdat het dode maan dag was. Dode maan is hier een grote ceremonie waarbij elke balinees moet offeren. Er vinden ook ceremonie’s plaats in de grote tempels. Ik heb hem meteen gestrikt voor een trip naar het butterflypark en tanah lot.

Deze avond heb ik verder nog rustig aan gedaan. Ik he book mijn was opgehaald bij de wasserette. Het duurde hier van de ochtend tot de avond voor dat het klaar was. In de homestay kwam ik er achter dat ze mij de verkeerde sokken mee terug hadden gegeven. Meteen terug gegaan, bleken ze al dicht te zijn terwijl ze tot 21 open zouden zijn. Ze waren nu al om 20 uur gesloten. Er was niemand meer die engels sprak en ik moest de volgende dag maar terug komen. Gelukkig was het de volgende ochtend wel opgelost en had ik mijn sokken weer terug.

Zo volgde deze ochtend mijn afspraak met de local. We gingen over het pad door de rijstvelden en door de rivier naar de heilig water tempel. Hij heft mij daar het gele reinigingsritueel gegeven.

Het begon met offeren. Hij had de offer thuis al gemaakt en voor mij meegenomen. Bij het offeren moest je bidden. Je kon een wens doen. Daarna moest je helemaal onder water. Hij gaf mij het ritueel waarbij hij alle chakra’s af ging. Vanaf de kruin naar beneden. Ik moest het water eerst over mijn kruinchakra heen laten stromen. Hij bracht een sanskriet gebed uit waarbij ik mijn ogen gesloten moest houden. Het gebed werd afgesloten met een paar kloppen op de chakra. Daarna volgde de volgen de tot dat alle chakra’s geweest waren. Daarna moest ik de energie van de natuur binnen laten komen ( zoals je dat bij de munay ki met het vuur doet). Daarna moest ik mezelf helemaal van top tot teen wassen. Voor het ritueel moet je ook je sieraden af doen. Na het wassen  warden mijn sieraden ook gewassen. De local sprak nog een gebed uitterwijl hij de sieraden gesloten in zijn handen met een bloemblad onder het heilig water hield.na het gebed kreeg ik het terug en moest ik het bloemblad weg gooien. Dat zou de slechte energie weg nemen.

we namen de oversteek door de rivier en over het pad terug. We begonnen aan de dagtrip naar het butterflypark en de tanah lot.

We zijn met de scooter gegaan naar het butterflypark was het denk ik iets meer dan 1 uur rijden. Des ondanks het drukke en hectische verkeer heb ik mezelf geen moment onveilig gevoeld.

Tijdens de rit naar het park kwam ik tot de ontdekking dat er vrijwel geen wegbewijzering is. De local wist het soms zelf nog even niet eens meer en moest de  weg vragen. Daqt maakte mij heel blij dat ik des ondanks de kosten niet zelf een scooter heb gehuurd.

Bij het butterflypark aangekomen moest ik een entrée betalen die inmiddels 65.000 bedraagd. Het park is niet groot, maar ik vond het wel leuk om de vlinders een x van dichtbij gezien te hebben. Na het park volgde de reis naar tanah lot (ongeveer 1 uur).

Bij de tanah lot aangekomen koos de local een lokatie uit om op mij te wachten en wees de kaartverkoop. Vervolgends loop je door een markt, kom je uit bij een ‘poort’ en wat kleine tempels. In de ‘poort’ stonden balinezen meisjes te wachten om een offerdans uit te voeren. Het wordt door kinderen uit gevoerd omdat vrouwen met hun periode zitten. Ze mogen hier dan de dans niet uitvoeren want het wordt als vies gezien. Aan de gezichten van de kinderen was het welt e zien dat ze het niet op de toerisme hadden. Ze stonden er protesterend bij. Het was mooi om eens te zien hoe dat zo dans gaat. Om de tanah lot heen waren er lokaties waar het offeren en bidden plaats vond. Helaas was het op deze dag niet mogelijk om de tanah lot in te gaan want daar vond ook een ceremonie plaats. ( later ben ik terug gegaan naar de kaartverkoop en heb ik mijn geld terug gevraagd, ze deden daar gelukkig niet moeilijk over.) ik heb nog naar de zee aan de tanah lot gelegen gekeken. Het was op deze lokatie een bijzondere ervaring. Er komen hoge golven op je af en ebben dan weg in de grond. Zo komt de zee langzaam weer terug om de tanah lot heen.

Na de tanah lot begonnen we aan de terug reis. ( 1uur denk ik) w hebben gegeten buiten het centrum van Ubudvoor nog minder dan de helft van wat het hier is.

De local werkt in meditatie en massage. Op de avond heb ik nog een massage bij hem genomen. We hebben afgesproken om de volgende dag een meditatie te gaan doen in een rustige local temple in ubud zelf.

Ik ben nog naar de supermarket gegaan omdat ik geen water meer had. Daar heb ik nog ruim een uur gesproken met een homestay driver. Het was fijn om nu eens eerlijke informative te krijgen die niet op verkoop gericht was.

Ik heb besloten om nog 1 dag langer in ubud te blijven. Ik ben er nog niet over uit of ik naar Lombok of gilli ga. De rust op gilli lijkt me ook wel even fijn. Daar heb je geen scooters en auto’s. even weg uit het geluid van het verkeer.

Vandaag ik rustig aan doen. Me pack opnieuw inpakken, dit verhaal schrijvenen plaatsen, bedenken waar ik nog naar toe ga hoe ik dat het beste kan gaan doen en naar de temple.

Morgen zal ik vertrekken richting Lombok (ik geloof dat je vanaf daar ook nog altijd naar gilli kunt)

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer